Wzmacniacze operacyjne
Wzmacniacze operacyjne są najbardziej znanymi w świecie technologii elektronicznej analogowymi układami scalonymi.
Wzmacniacz operacyjny jest tłumaczeniem od angielskich słów operation amplifier. Jest to element wykonujący wiele operacji matematycznych. Jego historia sięga lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku. Konstruowane wtedy układy miały niewiele wspólnego z tym co tworzy się w dzisiejszych czasach. Stosowane były w urządzeniach analogowych, a jedyną funkcją którą spełniały były operacje matematyczne takie jak dodawanie, odejmowanie i całkowanie. Nazywany jest wzmacniaczem prądu stałego lub wzmacniaczem sprężeń bezpośrednich. Charakteryzuje go duże wzmocnienie, wejście symetryczne i wyjście asymetryczne.
Głównym zadaniem wszystkich wzmacniaczy jest wzmacnianie napięcia mocy lub mocy, opisywany wzmacniacz różni się od innych wzmacniaczy tym, że działa w zależności od zastosowanego w nim zewnętrznego obwodu sprzężenia zwrotnego. Pasmo przenoszenia takiego wzmacniacza, często bardzo szerokie, obejmuje, więc także zakres bardzo małych częstotliwości, z sygnałem stałym włącznie.
Posiada on wejścia odwracające i nieodwracające, oraz jedno wyjście nazywane napięciem wyjścia. Zalety wzmacniacza operacyjnego to jego właściwości taki jak: zerowy prąd wejściowy, nieskończenie duży prąd wejściowy, brak wpływu temperatury na parametry wzmacniacza czy też nieskończenie duże wzmocnienie duże na otwartej pętli sprzężenia zwrotnego.
Niektóre z parametrów wzmacniacza operacyjnego nie są osiągalne, a ich osiągniecie spowodowałoby skonstruowanie idealnego wzmacniacza.